Design i specyfikacja techniczna Head Extreme One
Head Extreme One wyróżnia się od razu unikalnym designem: pojedynczym otworem w powierzchni, co wynika z przepisów padla wymagających przynajmniej jednego otworu. Recenzent zauważa, że ten „pępek” nadaje rakiecie wyrazisty i nietypowy wygląd. Konstrukcja jest w pełni z włókna węglowego, ale Head zmniejszył ilość karbonu na powierzchniach, dzięki czemu rakieta jest lżejsza i daje inne odczucia niż inne w pełni karbonowe modele.
- Waga: 345g
- Balans: 27,5 cm
- Kształt: Diament (z lekko hybrydowym profilem)
- Rdzeń: Średni (Power Foam)
- Powierzchnia: Włókno węglowe z przezroczystą powłoką
Extreme One to jedyny w pełni karbonowy model w nowej linii Extreme, która zastępuje wcześniejszą serię Delta. Kształt diamentu, centralny filar w sercu i wyraźne krawędzie pochodzą z linii Delta, ale recenzent podkreśla, że rakieta w dłoni wydaje się mniej „diamentowa”, a bardziej hybrydowa.
Chwyt, rączka i cechy komfortu
Head wyposażył Extreme One w miękką końcówkę batcap u podstawy rączki, co recenzent docenia za komfort i dopasowanie do różnych stylów chwytu. Sam chwyt jest jednak dość gruby u podstawy, co może nie odpowiadać graczom preferującym cieńszą rączkę. Pasek na nadgarstek jest lekki i funkcjonalny, dobrze trzyma się podczas gry i nie chłonie zbyt dużo potu, co jest szczególnie przydatne w upały.
Ogólnie poziom komfortu jest wysoki, a recenzent podkreśla brak wibracji i przydatność rakiety podczas dłuższych sesji bez zmęczenia.
Wydajność na korcie: mocne i słabe strony
Na korcie Head Extreme One oferuje połączenie manewrowości i szybkości, które od razu rzuca się w oczy. Waga 345g i balans 27,5 cm sprawiają, że rama jest szybka w powietrzu, ale nie pusta czy niestabilna. Recenzent zauważa, że mimo wysokiego balansu rakieta wydaje się lżejsza w grze, zachowując się bardziej jak model 360g z karbonem 10-18K pod względem swingu i kontroli.
Z głębi kortu Extreme One sprawdza się w obronie i szybkich odbiciach. Jej zwinność pozwala na szybkie ustawienie i skuteczne odbiory, co czyni ją dobrym wyborem dla zaawansowanych graczy, którzy sami generują siłę i rytm. Sweet spot jest duży jak na topową rakietę, ale recenzent ostrzega, że nie wybacza ona miękkich, wolnych piłek — gracz musi sam nadać energię, bo niska masa nie pomaga w przenoszeniu piłki.
Jeśli chodzi o rotację, Extreme One ma teksturowaną, żłobioną powierzchnię dla lepszego chwytu piłki. Jednak brak wielu otworów sprawia, że generowanie rotacji jest ograniczone w porównaniu do tradycyjnych rakiet. Recenzent uważa, że powierzchnia spełnia swoje zadanie, ale ogólny potencjał rotacji jest niższy niż w klasycznych, wielootworowych modelach.
Gra przy siatce, woleje i uderzenia z powietrza
Przy siatce lekkość Extreme One jest zarówno zaletą, jak i wyzwaniem. Rakieta szybko wchodzi w strefę woleja, wspierając agresywną grę i szybkie reakcje. Recenzent docenia możliwość utrzymania wysokiego tempa i wyjścia z trudnych pozycji, ale zauważa, że brak masy może powodować niestabilność przy mocnych, rotacyjnych wolejach. Gracze mogą potrzebować grać bardziej płasko i unikać nadmiernej rotacji, by zachować kontrolę.
Przy viboras i bandecas rakieta pokazuje swoją szybkość i kontrolę. Recenzent łatwo wykonuje te uderzenia precyzyjnie, choć odczucia są bliższe hybrydzie szkło-karbon niż czystemu karbonowi. Konsystencja i tolerancja przy tych zagraniach są chwalone, szczególnie dla graczy ceniących zwinność ponad czystą moc.
Smash i mocne uderzenia: wymagania techniczne i ograniczenia
Extreme One przy smashach i mocnych uderzeniach wypada specyficznie. Recenzent określa rakietę jako „techniczną” — wymaga od gracza generowania większości siły własnym ramieniem, bo niska masa i średni rdzeń nie dają dużego przyspieszenia. Smashe płaskie są poprawne, ale brakuje im wybuchowej mocy cięższych lub sztywniejszych modeli. Przy topspinie brak wielu otworów i stosunkowo miękka powierzchnia ograniczają rotację i moc, więc kluczowe są wyczucie czasu i technika.
Gracze liczący na to, że rakieta „zrobi robotę”, mogą uznać Extreme One za wymagającą, szczególnie po długich wymianach lub przy uderzeniach z głębi. Recenzent podkreśla potrzebę znalezienia właściwego rytmu i czasu, by wydobyć potencjał rakiety przy mocnych uderzeniach.
Porównania z innymi lekkimi rakietami do padla
Recenzent porównuje Extreme One z kilkoma konkurentami, zwłaszcza Babolat Air Viper i Bela LT. Air Viper jest sztywniejszy i mocniejszy, ale mniej wyrozumiały w obronie, a Bela LT jest bardziej kompletny, choć mniej tolerancyjny niż Extreme One. Extreme One chwalony jest za kontrolę i manewrowość, ale wymaga więcej wysiłku do generowania mocy i rotacji niż te modele.
Jeśli chodzi o grubość rączki, zarówno Extreme One, jak i Bela LT mają masywne uchwyty, co może mieć wpływ na preferencje graczy.
Oceny recenzenta i kluczowe wnioski dla Head Extreme One
- Wyjście piłki: 7/10 — Brakuje masy do łatwego przyspieszenia
- Sweet spot: 7,5/10 — Pewny i powtarzalny
- Kontrola: 8/10 — Precyzyjna i wierna ruchom gracza
- Maksymalna moc: 6,5/10 — Ograniczona przez niską masę i średni rdzeń
- Wyważenie (czucie balansu): 8,5/10 — Lekka, ale nie wiotka
- Komfort: 8/10 — Bardzo wygodna, brak wyczuwalnych wibracji
- Czucie uderzenia: 7,5/10 — Szczere, ale mogłoby być twardsze
- Rotacja: 7/10 — Wymaga wysiłku gracza, nie wybitna
- Stabilność: 6-/10 — Pewna niestabilność przy mocnych uderzeniach
- Grywalność: 6,5/10 — Wymagająca, najlepsza dla zaawansowanych
- Gra z głębi: 8,5/10 — Świetna w obronie i odbiorach
- Obrona: 8,5/10 — Doskonała do szybkich, zwinnych reakcji
- Wyjście ze ściany: 7,5/10 — Skuteczne, ale nie siłowe
- Woleje (vibora/bandeja): 8/10 — Zwinna i powtarzalna, nie bardzo mocna
- Smash płaski: 7/10 — Poprawny, wymaga wysiłku gracza
- Smash topspinowy: 7,5/10 — Techniczny, wymaga wyczucia czasu i siły
Dla kogo Head Extreme One?
Head Extreme One to wyjątkowa, techniczna rakieta najlepiej sprawdzająca się u zaawansowanych graczy, którzy cenią manewrowość, kontrolę i komfort ponad czystą moc. Jej unikalna konstrukcja i ultralekka waga dają szybkie, responsywne odczucia, ale wymagają dobrej techniki i wyczucia czasu, by w pełni wykorzystać potencjał. Gracze szukający łatwej mocy lub maksymalnej rotacji mogą być mniej zadowoleni, natomiast ci, którzy lubią precyzyjną, zwinną rakietę z dużym sweet spotem, docenią jej zalety. Recenzent określa ją jako opcję „kochaj albo nienawidź” — niezapomniana, ale nie dla każdego.
